Proces przekazania dokumentów po zakończeniu zlecenia

Wybierz kształt folderów i trzymaj się go na każdym zleceniu. Certyfikaty. Gwarancje. Instrukcje. Zdjęcia. Podsumowanie. Pięć folderów, nazwanych tak samo za każdym razem, w tej kolejności.

Klient otwierający swój folder przekazania osiemnaście miesięcy później nie powinien zgadywać, gdzie jest certyfikat EICR. Powinien zobaczyć go pod „Certyfikaty” z nazwą pliku „EICR-2026-03-14-32-Acacia-Avenue.pdf” i otworzyć go w dwóch dotknięciach. Praca jest nie cięższa niż porządne nazwanie pliku przy wgrywaniu.

Załączniki w mailu są archiwizowane, potem usuwane, potem zapomniane. Certyfikat, którego klient potrzebuje przy sprzedaży, był w mailu od „info@...”, którego adresu nawet on już nie pamięta.

Portal rozwiązuje oba końce tego problemu. Klient loguje się raz i widzi każde zlecenie, jakie kiedykolwiek dla niego wykonałeś, z wciąż dołączonymi certyfikatami i gwarancjami. Wynajmujący z pięcioma mieszkaniami nie musi pamiętać, w którym mailu była instrukcja którego pieca. Otwiera odpowiedni adres, a instrukcja siedzi w odpowiednim folderze.

Zakończenie nie zdarza się, gdy pakujesz furgonetkę. Zdarza się, gdy certyfikat jest podpisany, instrukcja wgrana, a faktura końcowa opłacona. Jeśli te trzy rzeczy żyją w trzech różnych miejscach, „czy zlecenie jest skończone?” nigdy nie dostaje czystego „tak”.

Zwiąż je w jedną krótką sekwencję. Wgraj pakiet, wyślij wiadomość podsumowującą z linkiem do niego, wystaw fakturę końcową z linijką „Twój pakiet przekazania jest gotowy w portalu”, a klient zamknie pętlę po swojej stronie. Zlecenie jest skończone, bo wszyscy się zgadzają, że jest.